Życiorys a CV, czy to to samo
W codziennej rozmowie oba słowa oznaczają to samo. Życiorys to polska nazwa, a CV to skrót od łacińskiego curriculum vitae. W starszym rozumieniu życiorys miał formę ciągłej opowieści pisanej w pierwszej osobie, z datą urodzenia, rodziną i szkołami. Dziś pracodawcy oczekują zwięzłego, uporządkowanego dokumentu, który da się przejrzeć w kilkanaście sekund. Nazwa w ogłoszeniu bywa różna, ale zasady pisania są wspólne, o czym przeczytasz też w wpisie jak napisać CV.
Zdarza się, że szkoła lub urząd wymaga życiorysu w starej formie, pisanego prozą w pierwszej osobie. Wtedy sprawdzasz wymagania danej instytucji i piszesz tekst ciągły, ale w rekrutacji do pracy w firmie lepiej sprawdza się wersja punktowana. Jeśli ogłoszenie mówi o „życiorysie zawodowym”, ma na myśli to samo, co CV.
Co powinien zawierać życiorys
Podstawowy zestaw jest niewielki. Na górze imię, nazwisko, numer telefonu i adres e-mail, ewentualnie miasto zamieszkania. Dalej krótki profil zawodowy, doświadczenie, wykształcenie, umiejętności oraz inne informacje, takie jak języki czy kursy. Niektóre ogłoszenia wymagają klauzuli o przetwarzaniu danych osobowych, którą wpisuje się na końcu dokumentu.
- dane kontaktowe
- profil zawodowy w trzech zdaniach
- doświadczenie od najnowszego do najstarszego
- wykształcenie i kursy
- umiejętności i języki
- klauzula zgody, jeśli ogłoszenie jej wymaga
Kolejność ma znaczenie. U osoby z kilkuletnim stażem pierwsze jest doświadczenie, bo to ono najmocniej odpowiada na ogłoszenie. U absolwenta pierwsze może być wykształcenie. Języki i kursy trafiają na koniec, chyba że ogłoszenie wymaga konkretnego certyfikatu, wtedy wysuń go wyżej. Pamiętaj, że każdy element powinien pomagać odpowiedzieć na pytanie, czy jesteś właściwą osobą na to stanowisko.
Czego nie umieszczać
Nie wpisuj daty urodzenia, jeśli ogłoszenie o nią nie prosi, ani stanu cywilnego, wyznania, informacji o dzieciach czy numeru PESEL. Przepisy wymagają od pracodawcy żądania tylko tych danych, które są potrzebne do rekrutacji. Pomiń też hobby, które nie mają związku ze stanowiskiem, chyba że chcesz pokazać cechę przydatną w pracy, na przykład drużynowy sport przy pracy zespołowej.
Jeśli ogłoszenie prosi o zdjęcie, wybierz takie, na którym wyglądasz naturalnie i schludnie, w kadrze od ramion w górę, na jednolitym tle. Zdjęcie z wakacji, z imprezy albo z kimś obok nie nadaje się do dokumentu zawodowego. Gdy ogłoszenie nie wspomina o zdjęciu, możesz je pominąć bez żadnych konsekwencji.
Jak opisać doświadczenie
Przy każdym miejscu pracy podaj nazwę stanowiska, nazwę pracodawcy, miesiąc i rok rozpoczęcia oraz zakończenia, a pod spodem trzy do pięciu punktów. Pisz o tym, co zrobiłeś i co z tego wynikło, a nie o samym zakresie obowiązków. Jeśli pracowałeś krótko lub na zlecenie, nadal wpisz tę pracę, jeśli jest związana z ogłoszeniem. Przerwy w pracy wyjaśnij jednym krótkim zdaniem, na przykład urlop wychowawczy, nauka lub opieka nad bliskim.
Przykład jednego punktu dla osoby pracującej w magazynie. „Obsługiwałem wózek widłowy i skaner przy kompletacji zamówień, a w sezonie wzmożonego ruchu samodzielnie prowadziłem zmianę z pięcioma osobami.” Taki zapis zawiera czasownik, narzędzie, skalę i odpowiedzialność, więc rekruter od razu rozumie wartość Twojej pracy.
Życiorys dla osoby bez stażu
Jeśli dopiero kończysz szkołę albo wracasz po długiej przerwie, wysuń na przód wykształcenie, praktyki, projekty szkolne, wolontariat i kursy. Opisz je tak samo jak pracę, z czasownikiem i efektem. Takie osoby znajdą rozwinięcie na stronie CV bez doświadczenia.
Dobrym uzupełnieniem jest sekcja z projektami. Opisz w niej, co zrobiłeś, w jakim czasie i z jakim efektem, na przykład zorganizowanie zbiórki w szkole, prowadzenie strony koła naukowego albo praca przy wydarzeniu. Rekrutera interesuje to, że potrafisz zrealizować zadanie od początku do końca, a nie to, czy zrobiłeś to w firmie, czy poza nią.
Jeśli wracasz po przerwie, zacznij od profilu, który wprost mówi, do jakiej pracy wracasz i co zrobiłeś w międzyczasie, na przykład kurs, wolontariat albo opieka nad bliskimi. Taki zapis uspokaja rekrutera i pozwala skupić się na Twoich umiejętnościach.
Przykład profilu zawodowego
Dobry profil mieści się w trzech zdaniach. Oto wzór dla osoby ze średnim stażem. „Specjalista ds. obsługi klienta z czteroletnim doświadczeniem w sklepie internetowym i na infolinii. Prowadzę rozmowy telefoniczne, czat i korespondencję oraz rozwiązuję reklamacje. Szukam pracy w zespole, który stawia na jakość kontaktu z klientem.”
Forma i wysyłka
Wybierz jedną czytelną czcionkę, jednolite odstępy i długość do dwóch stron. Zapisz plik w formacie PDF i nazwij go swoim imieniem i nazwiskiem. Zanim wyślesz, przeczytaj ogłoszenie i sprawdź, czy życiorys odpowiada na jego wymagania. Pomoże w tym generator CV, który porównuje dokument z treścią oferty. Do życiorysu warto dołączyć list, o którym piszemy w poradniku list motywacyjny do pracy. Całość możesz przygotować w kreatorze CV i pobrać w formie gotowej do wysłania.
Przed wysłaniem sprawdź treść maila. Wpisz w temacie nazwę stanowiska i swoje imię, a w treści dwa zdania zaproszenia do zapoznania się z załączonym dokumentem. Jeśli to możliwe, odeślij się na własny adres i otwórz plik, żeby upewnić się, że wszystko wyświetla się poprawnie.
Jeśli piszesz życiorys po raz pierwszy, przejrzyj go z kimś bliskim. Świeże oko szybko wychwyci literówkę, niejasne sformułowanie albo brakującą datę, których sam nie zauważysz po wielokrotnym czytaniu.